Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα σπίτια μας πάλευαν να κρατηθούν ακέρια. Κάποια δεν άντεχαν τον ξέφρενο χορό και μαύρες αυλακιές χαράζαν το κορμί τους.  Αρχές του 60, χειμώνας καιρός κι ο χορός της γης δεν είχε σταματημό.  Ηταν τότε που - γι΄ αυτό τον λόγο -μαζεύονταν αποβραδίς οι μαχαλάδες στο πιο γερό κατά την γνώμη τους κονάκι να σπρώξουν την νύχτα στην αγρύπνια και την σιγουριά της συντροφιάς.

Κι ακούγαμε τον βόγκο του Τιτάνα καθώς ορμούσε πάνω του η Παλλάδα και τ΄άγρια τ’ άτια της του παίρναν την πνοή. Σειούνταν η φύση ολάκερη, τρίζαν οι γραντές της στέγης, μέσ΄ στο δωμάτιο έπεφτε σιγή και μόνο η φωτιά τριζοβολούσε στ’ αγκωνάρι.

Κι ύστερα η συνέχεια του παραμυθιού. Η θειά Βαγγέλενα μιλούσε για δράκους πάνω στο βουνό, που ’θελαν γι’ ανταμοιβή παρθένα κόρη. Για τρύπες στο βουνό που ‘φτάναν ως της γης βαθιά τα σπλάχνα που μήτε ο αχός της πέτρας που ΄ριχνες, πίσω δεν γυρνούσε. Κι ήταν για μας πιότερο μεθυστικός ο φόβος του παραμυθιού παρά η οργή της φύσης.
Η κάκω (θεια Νάσαινα) κι η μάννα μας με τις δικές τους ιστορίες, τις πιο γνώριμες, για το Μοτσέϊκο και το σόϊ μας. Για τον παπ-Φώτο Μότση, και τα κοπάδια του. Ημέρευε η ψυχή μας τότε. Γινόμασταν κι εμείς κομμάτι του παραμυθιού.

Ετσι, βαθιά στη νύχτα μας έπαιρνε ο ύπνος, κι ούτε που γροικούσαμε την άγρια πάλη της Παλλάδας, μήτε τα βογγητά του εγκέλαδου, ώσπου ξημέρωνε και το χωριό σιγά-σιγά μετρούσε τις πληγές του.

Ι.Μότσης

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Ο περδίκης

Βαρύς ο χειμώνας στο χωριό. Αφού είχαν, για κάμποσες μέρες, αγκομαχήσει ο Παλεχώρης κι ο Πλάτανος...

Read more: Ο περδίκης

Το κοπάδι

Σχεδόν πάντα στο σπίτι είχαμε δυο γίδες για το γάλα, το τυρί και τα κατσικάκια τους. Τους δίναμε...

Read more: Το κοπάδι

Το κριάρι

Ηταν φορές που γυρνώντας με τον Φώτη απ’ το σχολειό περνούσαμε απ’ το σπίτι της παπαδιάς, της...

Read more: Το κριάρι

Απόψεις

η λεξη

Πολλές φορές η λέξη μας επιφυλάσσει εκπλήξεις τέτοιες, που σε ανύποπτες καταστάσεις θα διάβαιναν...

Read more: η λεξη

«Μα τον Κύνα, άνδρες Αθηναίοι...

«Μα τον Κύνα, άνδρες Αθηναίοι, γιατί πρέπει να σας πω την αλήθεια…» ο όρκος του Σωκράτη στην...

Read more: «Μα τον Κύνα,...

ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

       της Σταυρούλας Θεμελή Ξύπνησα σήμερα το πρωί από ένα παράξενο τηλεφώνημα από την κολλητή μου να...

Read more: ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Σαν παραμύθι

  Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα...

Read more: Σαν παραμύθι

Δημιουργίες

..για μια άλλη στάση απέναντι στο "γυαλί" και όχι μόνο

του Χρήστου Θεμελή Όταν πάψουμε να προσφερόμαστε στον άλλον για να μοστράρει την καταναλωτική του ευδαιμονία,, Όταν...

Read more: ..για μια...

έν χορδαίς και λίθοις... απόσπασμα

του Φώτη Μότση     Θά βάλω  εἶπε Θά βάλω τό φυτίλι στήν ἀμασχάλη τῆς ἀγρύπνιας Καί θά τό κομποδέσω μέ...

Read more: έν χορδαίς...

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Του Γιάννη Μπανίκα Πέντε παιδιά είχε ο Βαγγέλης Τόκας, απ’ την Μπεστιά. Έκανε πολλά παιδιά τότε ο...

Read more: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Ο ανθός

Στου χρόνου τα περάσματα φυτρώνει ένα λουλούδι. Σκύβεις αργά, μ' απόγνωση και με χαρά στα δάχτυλα...

Read more: Ο ανθός