Του Αϊ Μηνά

Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά ήταν μια ξεχωριστή γιορτή στο Ζωτικό. Το παρεκκλήσι στον κάμπο, ανάμεσα στα πλατάνια πρόσφερε και την  ευκαιρία της εκδρομής, της αντάμωσης των χωριανών μας.


Στον κάμπο είχαν τότε τα σπίτια τους, ο Σπύρο-Τζίμας, ο Δημητράκη-Καρράς, ο Νάσιο-Γιώτης, ο Λία -Καρράς, ο Γάκη-Αλέξης, ο Κώτσιο-Καρράς κι η γιαγιά Ζαχάρω. Αποτελούσαν έναν ξεχωριστό ζωτικιώτικο συνοικισμό, κι η γιορτή του Αϊ Μηνά ήταν το δικό τους πανηγύρι.
Εκείνα τα χρόνια τ’ Αϊ-Μηνά, κάθε τρίτη του Πάσχα και στις ένδεκα κάθε Νοέμβρη, ήταν το έθιμο  να γινόμαστε βλάμηδες ή αδερφοποιητοί με τους πιο καλούς μας φίλους και φίλες. Ο όρος «Βλάμης» σημαίνει «αδερφοποιτός.
Αδελφοποιΐα είναι η δημιουργία αδελφικού δεσμού μεταξύ δύο ή και περισσοτέρων ατόμων Είναι έθιμο από τα πολύ παλιά χρόνια και γνωστό σε πάρα πολλούς λαούς. Το έθιμο γίνεται γνωστό μετά τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου και την επικράτηση των Ρωμαίων. Σχετικές πληροφορίες για το έθιμο έχουμε από τη ρωμαϊκή νομοθεσία και τη βυζαντινή ιστορία. Στη μεσαιωνική Ευρώπη η αδελφοποιΐα ήταν έθιμο, κυρίως, μεταξύ των ιπποτών. Το έθιμο αυτό είναι κυρίως ανδρικό, αλλά συχνά είναι και μεταξύ γυναικών και μεταξύ ετεροφύλων ατόμων. Οι βλάμηδες μεταξύ τους δεν χρησιμοποιούν τα βαπτιστικά τους ονόματα αλλά το όνομα βλάμης. Ο Βλάμης αποτελούσε και την πρώτη βαθμίδα στην ιεραρχία της Φιλικής Εταιρείας.
Στον Αϊ Μηνά, λοιπόν, σκέπαζε ο παππάς με το πετραχήλι τους υποψήφιους βλάμηδες και διάβαζε τις σχετικές ευχές. Εκεί, λοιπόν, έκανα κι εγώ περί τους είκοσι βλάμηδες και δύο βλάμισσες, μεταξύ των οποίων και τον πρώην και τον νυν,  πρόεδρο της Αδελφότητας Κώστα Θεμελή και Παναγιώτη Καρρά,  και την Βούλα (Παρασκευή) Δούλη, πρώην μέλος του Δ.Σ. της Αδελφότητας.
Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά  γιόρταζε ο κάμπος στο χωριό μας κι όλοι οι συγχωριανοί μας ήταν εκεί αυτήν την μέρα. Μετά την λειτουργία και τις τελετές αδελφοποίησης ξεκινούσε το γλέντι, πολλές φορές με ντέφια, κλαρίνα και βιολιά, και τραβούσαν όλοι για τα χρόνια πολλά στο σπίτι του Βασίλη – Γιώτη, καθώς και το εγγόνι του ο Μηνάς, έχει την ονομαστική του γιορτή.


Ι.Μότσης

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Στο γάμο του μπάρμπα Μήτσιου

Ταξιδευτής ο πρωτοξάδερφος, που μικρά τότε τον φωνάζαμε μπάρμπα-Μήτσιο, σε μια από τις επιστροφές...

Read more: Στο γάμο του...

Το κοπάδι

Σχεδόν πάντα στο σπίτι είχαμε δυο γίδες για το γάλα, το τυρί και τα κατσικάκια τους. Τους δίναμε...

Read more: Το κοπάδι

Το κριάρι

Ηταν φορές που γυρνώντας με τον Φώτη απ’ το σχολειό περνούσαμε απ’ το σπίτι της παπαδιάς, της...

Read more: Το κριάρι

Του Αϊ Μηνά

Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά ήταν μια ξεχωριστή γιορτή στο Ζωτικό. Το παρεκκλήσι στον κάμπο, ανάμεσα στα...

Read more: Του Αϊ Μηνά

Απόψεις

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Δημητρίου Μίχα τ. Δ/ντου της Ριζαρείου Σχολής    Η Ελληνική λαογραφία και παράδοση έχει γράψει όχι...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ...

Συνάρθρωση τεχνολογίας και νοήματος

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ «Συνάρθρωση τεχνολογίας και νοήματος» της Ιωάννα Τσιβάκου...

Read more: Συνάρθρωση...

Η γεωφυσική εξέλιξη του ελλαδικού χώρου

Ο ελλαδικός χώρος πριν από κάποιες χιλιετηρίδες δεν ήταν έτσι όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Το...

Read more: Η γεωφυσική...

Περί της ανακαλύψεως της Αμερικής

« Ωγυγίη τις νήσος απόπροθεν ειν αλί κείται». Η Ωγυγία λοιπόν είναι νησί κατά τον Σύλλα η οποία...

Read more: Περί της...

Δημιουργίες

Ειναι .......

Της Βασιλικής Σ. Μίχα Χειμαρρος ειναι που κυλαει  με των καρπων την αφθονια  ειναι η απειραχτη...

Read more: Ειναι.......

Συνοργισμένοι

Εδώ συνοργισμένοι θα απλώσουμε σκέψεις αιμάσσουσες σε μαύρο τούλι απάνω Θα ιχνηλατήσουμε τους...

Read more: Συνοργισμένοι

ημερολόγιο

του ΦωτοΜότση   Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα,...

Read more: ημερολόγιο

Επί ίσοις όροις

Της Βασιλικής Σ. Μίχα Μές την αρένα των "θηρίων"  πού¨χουν συνείδηση χαμένη , τα παραμύθια που σου...

Read more: Επί ίσοις όροις