Του Αϊ Μηνά

Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά ήταν μια ξεχωριστή γιορτή στο Ζωτικό. Το παρεκκλήσι στον κάμπο, ανάμεσα στα πλατάνια πρόσφερε και την  ευκαιρία της εκδρομής, της αντάμωσης των χωριανών μας.


Στον κάμπο είχαν τότε τα σπίτια τους, ο Σπύρο-Τζίμας, ο Δημητράκη-Καρράς, ο Νάσιο-Γιώτης, ο Λία -Καρράς, ο Γάκη-Αλέξης, ο Κώτσιο-Καρράς κι η γιαγιά Ζαχάρω. Αποτελούσαν έναν ξεχωριστό ζωτικιώτικο συνοικισμό, κι η γιορτή του Αϊ Μηνά ήταν το δικό τους πανηγύρι.
Εκείνα τα χρόνια τ’ Αϊ-Μηνά, κάθε τρίτη του Πάσχα και στις ένδεκα κάθε Νοέμβρη, ήταν το έθιμο  να γινόμαστε βλάμηδες ή αδερφοποιητοί με τους πιο καλούς μας φίλους και φίλες. Ο όρος «Βλάμης» σημαίνει «αδερφοποιτός.
Αδελφοποιΐα είναι η δημιουργία αδελφικού δεσμού μεταξύ δύο ή και περισσοτέρων ατόμων Είναι έθιμο από τα πολύ παλιά χρόνια και γνωστό σε πάρα πολλούς λαούς. Το έθιμο γίνεται γνωστό μετά τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου και την επικράτηση των Ρωμαίων. Σχετικές πληροφορίες για το έθιμο έχουμε από τη ρωμαϊκή νομοθεσία και τη βυζαντινή ιστορία. Στη μεσαιωνική Ευρώπη η αδελφοποιΐα ήταν έθιμο, κυρίως, μεταξύ των ιπποτών. Το έθιμο αυτό είναι κυρίως ανδρικό, αλλά συχνά είναι και μεταξύ γυναικών και μεταξύ ετεροφύλων ατόμων. Οι βλάμηδες μεταξύ τους δεν χρησιμοποιούν τα βαπτιστικά τους ονόματα αλλά το όνομα βλάμης. Ο Βλάμης αποτελούσε και την πρώτη βαθμίδα στην ιεραρχία της Φιλικής Εταιρείας.
Στον Αϊ Μηνά, λοιπόν, σκέπαζε ο παππάς με το πετραχήλι τους υποψήφιους βλάμηδες και διάβαζε τις σχετικές ευχές. Εκεί, λοιπόν, έκανα κι εγώ περί τους είκοσι βλάμηδες και δύο βλάμισσες, μεταξύ των οποίων και τον πρώην και τον νυν,  πρόεδρο της Αδελφότητας Κώστα Θεμελή και Παναγιώτη Καρρά,  και την Βούλα (Παρασκευή) Δούλη, πρώην μέλος του Δ.Σ. της Αδελφότητας.
Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά  γιόρταζε ο κάμπος στο χωριό μας κι όλοι οι συγχωριανοί μας ήταν εκεί αυτήν την μέρα. Μετά την λειτουργία και τις τελετές αδελφοποίησης ξεκινούσε το γλέντι, πολλές φορές με ντέφια, κλαρίνα και βιολιά, και τραβούσαν όλοι για τα χρόνια πολλά στο σπίτι του Βασίλη – Γιώτη, καθώς και το εγγόνι του ο Μηνάς, έχει την ονομαστική του γιορτή.


Ι.Μότσης

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της...

Read more: Η Κάκω Ρίνα

Στο γάμο του μπάρμπα Μήτσιου

Ταξιδευτής ο πρωτοξάδερφος, που μικρά τότε τον φωνάζαμε μπάρμπα-Μήτσιο, σε μια από τις επιστροφές...

Read more: Στο γάμο του...

Πασχαλιάτικες εικόνες

Ολημερίς οι ετοιμασίες. Φροντίδα για την λάτρα του σπιτιού, τα πασχαλιάτικα ρούχα. Ήταν και το...

Read more: Πασχαλιάτικες...

Το βαρέλι

Ο Τάκη-Καλλιόπης – έτσι αποκαλούσαμε τότε τον καλό κι πάντα αγαπητό μου φίλο Τάκη Θεμελή – είχε...

Read more: Το βαρέλι

Απόψεις

Ευδαιμονία

Ι. Μότσης Κυρίαρχο ζήτημα στη πολιτική φιλοσοφία του Αριστοτέλη αποτελεί  ο  προσδιορισμός  των ...

Read more: Ευδαιμονία

Οι Ολύμπιοι Θεοί

  Ἥ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν, οἴδματι θυῖον, Πόντον, ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου· αὐτὰρ ἔπειτα...

Read more: Οι Ολύμπιοι...

Μεγάλη Σαρακοστή

Μεγάλη Σαρακοστή: γιατί ονομάζεται έτσι και ποιες σημειολογίες κρύβει; Η Μεγάλη Σαρακοστή...

Read more: Μεγάλη...

Οδοιπορικό στο Αγιον Ορον

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ...

Read more: Οδοιπορικό...

Δημιουργίες

έν χορδαίς και λίθοις... απόσπασμα

του Φώτη Μότση     Θά βάλω  εἶπε Θά βάλω τό φυτίλι στήν ἀμασχάλη τῆς ἀγρύπνιας Καί θά τό κομποδέσω μέ...

Read more: έν χορδαίς...

ημερολόγιο

του ΦωτοΜότση   Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα,...

Read more: ημερολόγιο

Ανάμεσα στην αγριάδα των βουνών και στο νανούρισμα της θάλασσας

του Γεωργίου Κόνδη   Εν αρχή ην ο λόγος και εκ του λόγου γεννάται η αρχή του παντός. Ιδού λοιπόν...

Read more: Ανάμεσα στην...

Γιατί 'ναι η πλάνη σου το φως

της Βασιλικής Μίχα Εκεί , που η ματιά , σαν το ανθηρό της χαραυγής  ροδόνερο κι ανάσα στάζει στους...

Read more: Γιατί 'ναι η...