Του Αϊ Μηνά

Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά ήταν μια ξεχωριστή γιορτή στο Ζωτικό. Το παρεκκλήσι στον κάμπο, ανάμεσα στα πλατάνια πρόσφερε και την  ευκαιρία της εκδρομής, της αντάμωσης των χωριανών μας.


Στον κάμπο είχαν τότε τα σπίτια τους, ο Σπύρο-Τζίμας, ο Δημητράκη-Καρράς, ο Νάσιο-Γιώτης, ο Λία -Καρράς, ο Γάκη-Αλέξης, ο Κώτσιο-Καρράς κι η γιαγιά Ζαχάρω. Αποτελούσαν έναν ξεχωριστό ζωτικιώτικο συνοικισμό, κι η γιορτή του Αϊ Μηνά ήταν το δικό τους πανηγύρι.
Εκείνα τα χρόνια τ’ Αϊ-Μηνά, κάθε τρίτη του Πάσχα και στις ένδεκα κάθε Νοέμβρη, ήταν το έθιμο  να γινόμαστε βλάμηδες ή αδερφοποιητοί με τους πιο καλούς μας φίλους και φίλες. Ο όρος «Βλάμης» σημαίνει «αδερφοποιτός.
Αδελφοποιΐα είναι η δημιουργία αδελφικού δεσμού μεταξύ δύο ή και περισσοτέρων ατόμων Είναι έθιμο από τα πολύ παλιά χρόνια και γνωστό σε πάρα πολλούς λαούς. Το έθιμο γίνεται γνωστό μετά τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου και την επικράτηση των Ρωμαίων. Σχετικές πληροφορίες για το έθιμο έχουμε από τη ρωμαϊκή νομοθεσία και τη βυζαντινή ιστορία. Στη μεσαιωνική Ευρώπη η αδελφοποιΐα ήταν έθιμο, κυρίως, μεταξύ των ιπποτών. Το έθιμο αυτό είναι κυρίως ανδρικό, αλλά συχνά είναι και μεταξύ γυναικών και μεταξύ ετεροφύλων ατόμων. Οι βλάμηδες μεταξύ τους δεν χρησιμοποιούν τα βαπτιστικά τους ονόματα αλλά το όνομα βλάμης. Ο Βλάμης αποτελούσε και την πρώτη βαθμίδα στην ιεραρχία της Φιλικής Εταιρείας.
Στον Αϊ Μηνά, λοιπόν, σκέπαζε ο παππάς με το πετραχήλι τους υποψήφιους βλάμηδες και διάβαζε τις σχετικές ευχές. Εκεί, λοιπόν, έκανα κι εγώ περί τους είκοσι βλάμηδες και δύο βλάμισσες, μεταξύ των οποίων και τον πρώην και τον νυν,  πρόεδρο της Αδελφότητας Κώστα Θεμελή και Παναγιώτη Καρρά,  και την Βούλα (Παρασκευή) Δούλη, πρώην μέλος του Δ.Σ. της Αδελφότητας.
Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά  γιόρταζε ο κάμπος στο χωριό μας κι όλοι οι συγχωριανοί μας ήταν εκεί αυτήν την μέρα. Μετά την λειτουργία και τις τελετές αδελφοποίησης ξεκινούσε το γλέντι, πολλές φορές με ντέφια, κλαρίνα και βιολιά, και τραβούσαν όλοι για τα χρόνια πολλά στο σπίτι του Βασίλη – Γιώτη, καθώς και το εγγόνι του ο Μηνάς, έχει την ονομαστική του γιορτή.


Ι.Μότσης

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της...

Read more: Η Κάκω Ρίνα

Οι πισίνες του Ζωτικού

Το χωριό μας ήταν και είναι όμορφο χωριό. Παλιά, κάθε σπίτι είχε και την πισίνα του που γέμιζε με...

Read more: Οι πισίνες...

Λεωφορείον ο πόθος

"ΖΩΤΙΚΟΝ" Πρώτο δρομολόγιο παρθενικό.  Καλοκαίρι του '62.  Προυπάντηση στο σταυροδρόμι, στης...

Read more: Λεωφορείον ο...

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Απόψεις

Κ Ο Ρ Ο Ν Ο Ϊ Ο Υ Κ Α Τ Α Λ Ο Ι Π Α

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ 14η ΦΕΦΡΟΥΑΡΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ   του φιλολόγου Δημητρίου Μίχα   Με...

Read more: Κ Ο Ρ Ο Ν Ο Ϊ...

Το Ζωτικό στις τέχνες και στις επιστήμες

Η οργάνωση της κοινοτικής ζωής στο Ζωτικό, ο Κοινοτικός Τρό­πος Παραγωγής, έχει αναδείξει στο...

Read more: Το Ζωτικό...

ανάμεσα στην φτώχεια και τον ήλιο

(Αλμπέρ Καμύ) Πριν από μερικά χρόνια ζήτησαν από τον Πολωνό φιλοσοφο Σίγκμουντ Μπάουμαν να...

Read more: ανάμεσα στην...

Σαν παραμύθι

  Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα...

Read more: Σαν παραμύθι

Δημιουργίες

καθρέφτες

Ανοχύρωτος. Γενικά. Ξένο σώμα σε βαλτώδη περίγυρο, ματαιοπονεί να 'βρει μονοπάτι που θα τον βγάλει...

Read more: καθρέφτες

Ειναι .......

Της Βασιλικής Σ. Μίχα Χειμαρρος ειναι που κυλαει  με των καρπων την αφθονια  ειναι η απειραχτη...

Read more: Ειναι.......

Ελπίδα

του ΦώτοΜότση Ἔρχομαι Πάγος λειωμένος σίδηρος ἀπό τῆς γῆς τή μήτρα Κατεβασιά ἀχαλίνωτη ἀπό τή...

Read more: Ελπίδα

Ο έρως της Κανελας

Είναι αυτό που λένε όλοι τ όνομα να μη σου βγεί.... κι όλα τούτα για τον Φάνη ! Το ψιθύριζαν στη...

Read more: Ο έρως της...