Αρχική

Ἡ ἡμέρα δείχνει πρόσχαρη!

 

του Μιχάλη Πυλάρτη

 

(ἀπὸ τὴν συλλογὴ : Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ)

 

μέρα δείχνει  πρόσχαρη!

Σὲ ἕναν χειμαράκο κοντὰστὸσπίτι

τὸ  ρυάκι ἤρεμα κελαρύζει

λαμπυρίζοντας ἐπάνω του ὁ ἑωθινὸς ἥλιος

καὶ μιὰ ἀλκυόνα ριγηλὰ φτερούγησε

γιὰ νὰ κρυφτῆ μὲς σὲ συστάδα

λεπτόλιγνων κορμῶν τῶν σκίρπων.

Ἀνάμεσα σὲ θάμνους ἀειθαλεῖς

δέσμες χαίρεσαι ναρκίσσων

ἐδῶ καὶ ἐκεῖ κυκλάμινα ρόζ-κόκκινα

στὶς σκιερὲς κρυψῶνες

πανέμορφα φαντάζουν.

 

Σχεδὸν θαμνοσκεπὴς

καὶ προσέχοντας αθόρυβα,

πιὸ πάνω διακρίνω σὲ χαμόκλαδα κρυμμένη

κοντά σὲ μια λασπώδη γούρνα

μια μπεκάτσα μακρομύτα, μᾶλλον ξεχασμένη.

Καὶ στὸν φράκτη δίπλα

ὀξύμολπος, τοῦ χειμῶνα ἀηδόνι,

ὁ καλογιάννος μονῳδεῖ.

 

Στὴν νάρκη ἐτούτου τοῦ Χειμῶνα  

δὲν εἶναι ὅλα ἀδρανῆ

ἦχοι χαρίεντες καὶ χρώματα εὔκοσμα

καθὼς καὶ μὲς στὴν σκιογραφία  

τῆς ἐκτεταμένης πάχνης

ἀναδύονται συννεφάκια

ἀραιᾶς ἀχλύος.

 

μέρα δείχνει  πρόσχαρη!

 

Στὴν γιορτὴ τῆς ἐποχῆς

καὶ στὸ κοσμικὸ μυστήριο

τῆς μυστικῆς λειτουργίας

στὴν Ἀλκυονίδων ἐμφάνεια τῆς φύσης

ξεφαντώνουν οἱ αἰσθήσεις

μαυλιστικὰ σὲ σαγηνεύουν

σὲ σχέση θεία ἐμπειρικὴ·

καὶ ἂν τὸ σῶμα σου κρυώνει

τὸ πνεῦμα εὔτοκον εὐδοκιμεῖ

μεγαλόψυχο καὶ ἐλεύθερο

και ἐνθουσιάζεται θωπεύοντας

τὸ γεώργιον χωράφι τοῦ θεοῦ.

 

μέρα δείχνει  πρόσχαρη!

 

 

χλύς = λαφρὰ σκόρπια μίχλη,

ωθινς = ρθρινς

μαυλιστικά = με αἰσθησιακὴ γοητεία

νάρκισσοι =  μανουσάκια

ριγηλὰ = τρομαγμένα

σκίρποι = τα βούρλα 

χαρίεις = χαριτωμένος, κομψός, όμορφος, τέλειος

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα...

Read more: Ο εγκέλαδος

Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των...

Read more: Γενάρης του '69

Στη Γκρεμίνα

του Χρήστου Θεμελή Γύρα στα 1950 μια μικρή παρέα 'ατίθασων' νεαρών εκείνη την εποχή που...

Read more: Στη Γκρεμίνα

Απόψεις

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

Ξέγνοιαστα χρόνια

Αχ αυτά τα ξέγνοιαστα, τα παιδικά μας χρόνια στο δημοτικό σχολείο. Γεμάτα παιγνίδι και ανεμελιά....

Read more: Ξέγνοιαστα...

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΟΙΗΣΗ

του Γιάννη Μότση Έμφυλη ή άφυλη δημιουργία Αλλά τι είναι ποίηση; Έχουν δοθεί πολλοί ορισµοί. Εµείς...

Read more: ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ...

ανάμεσα στην φτώχεια και τον ήλιο

(Αλμπέρ Καμύ) Πριν από μερικά χρόνια ζήτησαν από τον Πολωνό φιλοσοφο Σίγκμουντ Μπάουμαν να...

Read more: ανάμεσα στην...

Δημιουργίες

Στὸν Ἄλισσό καὶ στῆς Βρυτζάχας τὴν Πηγὴ

Μιχαήλ Πυλάρτη Από την συλλογή: «Περίπατοι στό Ζωτικό» Μὲ ἄλλους δυὸ παρέα σκεφθήκαμε...

Read more: Στὸν Ἄλισσό...

Ελλήνων μνήμες

του ΦωτοΜότση   Μνήσθητι Όμηρο τον Μελωδόν και τον Ελύτη Ωσάν ανοίγουν οι κρουνοί με τους...

Read more: Ελλήνων μνήμες

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Του Γιάννη Μπανίκα Πέντε παιδιά είχε ο Βαγγέλης Τόκας, απ’ την Μπεστιά. Έκανε πολλά παιδιά τότε ο...

Read more: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Ουτοπικές προσδοκίες

  Ας ήτανε η Αγάπη μας  ανάβρυσμα πηγής  οι στάλες της τα κρίματα σαν ίαμα να γιανει... Ας ήτανε...

Read more: Ουτοπικές...