Έρμη ψυχή

Και το λιθάρι ράγισε ...δεν άντεξε 
στης αποσταμιάς την ανάσα... 
καθώς η ρωγμή του γέμισε 
με αρμυρισμένη πίκρα

 

Και παίρνει στη χούφτα του ο άνεμος 
-ποιός ταχα τον μαέστρο έκανε -?
και σκορπά σ αλώνι...
νότες κύκνειου άσματος 
τον έσχατο χορό να πράξουν ...

 

Δεν θ ακουστούνε προσευχές... 
σε άβατο εγκλεισμό το προσκυνητάρι...
ούτε ικεσίες θα ακουστούν...
οι άγγελοι σ αφήσανε μονάχο...

 

Έρμη ψυχή ...το μόνο που σ απόμεινε...
αφού σε άλλο κορμί 
δεν έλαχε να ζήσεις....
στο γένι του Θεού 
νέα φωλιά να φτιάξεις .....
και νέα ζωή ν αρχίσεις!...
Βίκυ Μίχα