• Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
  • default color
  • blue color
  • purple color
  • yellow color
  • grey color
Του Αϊ Μηνά PDF Εκτύπωση E-mail

Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά ήταν μια ξεχωριστή γιορτή στο Ζωτικό. Το παρεκκλήσι στον κάμπο, ανάμεσα στα πλατάνια πρόσφερε και την  ευκαιρία της εκδρομής, της αντάμωσης των χωριανών μας.


Στον κάμπο είχαν τότε τα σπίτια τους, ο Σπύρο-Τζίμας, ο Δημητράκη-Καρράς, ο Νάσιο-Γιώτης, ο Λία -Καρράς, ο Γάκη-Αλέξης, ο Κώτσιο-Καρράς κι η γιαγιά Ζαχάρω. Αποτελούσαν έναν ξεχωριστό ζωτικιώτικο συνοικισμό, κι η γιορτή του Αϊ Μηνά ήταν το δικό τους πανηγύρι.
Εκείνα τα χρόνια τ’ Αϊ-Μηνά, κάθε τρίτη του Πάσχα και στις ένδεκα κάθε Νοέμβρη, ήταν το έθιμο  να γινόμαστε βλάμηδες ή αδερφοποιητοί με τους πιο καλούς μας φίλους και φίλες. Ο όρος «Βλάμης» σημαίνει «αδερφοποιτός.
Αδελφοποιΐα είναι η δημιουργία αδελφικού δεσμού μεταξύ δύο ή και περισσοτέρων ατόμων Είναι έθιμο από τα πολύ παλιά χρόνια και γνωστό σε πάρα πολλούς λαούς. Το έθιμο γίνεται γνωστό μετά τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου και την επικράτηση των Ρωμαίων. Σχετικές πληροφορίες για το έθιμο έχουμε από τη ρωμαϊκή νομοθεσία και τη βυζαντινή ιστορία. Στη μεσαιωνική Ευρώπη η αδελφοποιΐα ήταν έθιμο, κυρίως, μεταξύ των ιπποτών. Το έθιμο αυτό είναι κυρίως ανδρικό, αλλά συχνά είναι και μεταξύ γυναικών και μεταξύ ετεροφύλων ατόμων. Οι βλάμηδες μεταξύ τους δεν χρησιμοποιούν τα βαπτιστικά τους ονόματα αλλά το όνομα βλάμης. Ο Βλάμης αποτελούσε και την πρώτη βαθμίδα στην ιεραρχία της Φιλικής Εταιρείας.
Στον Αϊ Μηνά, λοιπόν, σκέπαζε ο παππάς με το πετραχήλι τους υποψήφιους βλάμηδες και διάβαζε τις σχετικές ευχές. Εκεί, λοιπόν, έκανα κι εγώ περί τους είκοσι βλάμηδες και δύο βλάμισσες, μεταξύ των οποίων και τον πρώην και τον νυν,  πρόεδρο της Αδελφότητας Κώστα Θεμελή και Παναγιώτη Καρρά,  και την Βούλα (Παρασκευή) Δούλη, πρώην μέλος του Δ.Σ. της Αδελφότητας.
Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά  γιόρταζε ο κάμπος στο χωριό μας κι όλοι οι συγχωριανοί μας ήταν εκεί αυτήν την μέρα. Μετά την λειτουργία και τις τελετές αδελφοποίησης ξεκινούσε το γλέντι, πολλές φορές με ντέφια, κλαρίνα και βιολιά, και τραβούσαν όλοι για τα χρόνια πολλά στο σπίτι του Βασίλη – Γιώτη, καθώς και το εγγόνι του ο Μηνάς, έχει την ονομαστική του γιορτή.


Ι.Μότσης
 

Προσφορές για το σχολειό μας

Ολοι εμείς,  καμωμένοι από ζωτικιώτικο πείσμα, ζυμωμένοι απ’ την ανάσα, το χνώτο του δικού μας σχολειού, θα κρατήσουμε όρθιο αυτό που μας κρατά αντάμα σε λύπες και χαρές, σε χορούς και γιορτάσια. Θέλουμε και μπορούμε όλοι εμείς να ξαναφέρουμε το χαμόγελο στο σχολειό μας, να επουλώσουμε τις ρυτίδες που άνοιξαν πάνω του οι σεισμοί και ο χρόνος.
Θέλουμε και μπορούμε να κάνουμε το σχολειό μας το δικό μας αλλά και των παιδιών μας το συναπάντημα, προσφέροντας καθένας το μερίδιο στην αγάπη του.

Πατήστε για την συμπλήρωση της φόρμας προσφοράς

 Πατήστε εδώ για να δείτε τον καταλογο προσφορών

Γιορτάζουν:



Επισκέψεις

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα137
mod_vvisit_counterΧθες410
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα2286
mod_vvisit_counterΤελευταία εβδομάδα3753
mod_vvisit_counterΑυτόν τον μήνα13425
mod_vvisit_counterΠερασμένο μήνα19157
mod_vvisit_counterΑπό δημιουργίας σελίδας;905080

Η IP σας:: 38.107.179.230
Σήμερα: Φεβ 23, 2012
Εχουμε 20 επισκέπτεςs και no μέλος(η)s σε σύνδεση
Σύνολο μελών : 98
Τελευτ. εγγραφέν μέλος : Ηλίας Κ.
Μέλη σε σύνδεση : 0
Νέα μέλη σήμερα : 0 Εγγραφές
Νέα μέλη αυτήν την εβδομάδα : 0 Εγγραφές
Νέα μέλη αυτόν τον μήνα : 1 Εγγραφές

Μουσική υπόκρουση


sound by jbgmusic

Αναγνώσεις

Να βρω τα παιδικά μου τα φτερά ζητώ
Του Φώτη Μότση

Τώρα μιλώ με δόντι σάπιο, μπάσος
Ά, είν’ παράταιρη η λαλιά αυτή
Στον κόσμο ετούτο μοναχός, κομπάρσος
Σκηνή και φίλοι εκεί δα στημένοι
 Και με τη γλώσσα κόμπο -τη δεμένη

Σέρνομαι ΄γώ και γλύφω κι αλυχτώ
 Σκυλί αχαμνό στη δούλεψή σας -οϊ!
Φορώ την τρύπια όραση, στη σκοτεινιά να ιδώ
Ποια χρεία, ποιος χρησμός θρέφει αυτό το κομπολόι
Που αρμολογεί τις φλέβες, που στάζει αίμα στο νερό;!

Σε τόσα αρχιπέλαγα αδέσποτος, μούτσος, μαρκόνι
Αρόδο πάντα στη ζωή -θάβω ξεθάβω με περίσσια υπομονή
Τους έρωτες, τα νιάτα μου κάτω απ΄το αμόνι
Ό,τι αφήνει πλέον ο θεός να εξαγνιστεί
Μονάχα με τη θεϊκή βαριά και το σφυρί

Αργά, από δρόμους στριμωγμένος, διαβαίνει ο ποιητής
Οι στίχοι του, λεία σε υπονόμους, σε κατώγια
 Όπου οι σκέψεις οι σακάτες γίνονται λόγια
 βρίσκουνε ώτα ευήκοα, σέρνονται, αναρριχώνται
 και ψαύουν το κορμί της γης -πριν ξεψυχήσουν, ΄ωσαννά!΄ βρυχώνται.

Να βρω τα παιδικά μου τα φτερά ζητώ
Αυτά που με ταξίδευαν στον άνεμο και στον καιρό
Από κορφή σε κορυφή, στου κόσμου τα γκρεμνά
Στου φεγγαριού το μάγουλο, στου χάους τα κορφιά.

Αρχείο φωτογραφιών

ga201037
Image Detail

Image On This Thursday