Αδελφότητα Ζωτικιωτών Αθήνας
Σύλλογος  Ζωτικιωτών "Η Βρυτζάχα"
Η ιστοσελίδα δημιουργήθηκε και συντηρείται από την Αδελφότητα Ζωτικιωτών Αθήνας

Αρχείο φωτογραφιών

Σύνδεση χρήστη

Επισκέψεις

006708053
Σήμερα
Χθες
Τρέχ. εβδομ.
Προηγ. εβδομ.
Τρ. μήνας
Προηγ. μήνας
Γεν. Σύνολο
168
182
350
133653
5226
7074
6708053

Your IP: 54.225.47.124
21-08-2017 17:04

Αρχική

Μύθος και Λόγος - Μέρος 1.

Μύθος είναι ο Λόγος.  Είναι η Αργώ που ταξιδεύει στο χρόνο ανθρώπους γεγονότα και καταστάσεις, ιστορία και γνώση. Εναπόκειται σε μας να αποκωδικοποιήσουμε το πραγματικό του μήνυμα, να αφαιρέσουμε το περυτίλιγμά του, που είναι όμορφο, και ανθρωπομορφικό. Και είναι ακριβώς τέτοιο για να είναι και ελκυστικό, να αντιμετωπίσει την φθορά του χρόνου, την λήθη και μέσα από την άρνηση της λήθης να γνωρίσουμε την αλήθεια (στερητικό α + λήθη). Είναι ελκυστικό για να μπορεί η κοινή κληρονομια, η συσσωρευμένη εμπειρία και πολιτισμός  μιας κοινωνίας να γίνει κτήμα των απογόνων της, αιτία συνοχής και πηγή γνώσης και περηφάνειας. 

Πίσω από τον Ελληνα να δούμε μια φυλή, πίσω απο τους γυιούς του να βρούμε τα ελληνικά φύλλα, Δωριείς και Αιολείς. Πίσω από τον Ξούθο και τους γυιούς του να αναγνωρίσουμε τους Αχαιούς και τους Ιωνες. Πίσω απο τους γυιούς της Θυίας, τον Μακεδόνα και τον Μάγνητα τους Μακεδόνες και Μάγνητες.

Ακολουθώντας τα ελληνικά φύλλα να δούμε τις ελληνικές διαλέκτους ως διάδοχες διαλέκτους  της πελασγικής γλώσσας. Μέσα απο την ιστορία και δράση των ελληνικών φύλλων να γνωρίσουμε την γλωσσική αλληλεπίδρασή τους καθώς και μέσα από τους γλωσσικούς μετασχηματισμούς και προσμίξεις των διαλέκτων να επανσυνθέσουμε σε σίγουρη και αδιαμφησβήτητη βάση την ιστορία ενός λαού, αλλά και την ιδιαίτερη ιστορία ενός τόπου.

Ολα τα ελληνικά φύλλα προήλθαν από την ίδια μήτρα, την πελασγική. Ο Δευκαλίων και η Πύρρα, ως προπατορες όλων των ελληνικών φίλων ήταν πελασγοί μιας και αυτοί που κατοικούσαν πριν τον κατακλυσμό ονομάζονταν πελασγοί.

Είμαι της άποψης πως τα ονόματα και γενικά οι ελληνικές λέξεις έχουν σχηματισθεί κατά τρόπον που να εκφράζουν συγκεκριμένες ιδιότητες και χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε ό,τι αναφέρονται και νοηματοδοτούν[i]. Αυτό αναδεικνύει και κατοχυρώνει την ορθότητα και την δύναμη του ονόματος. Η άποψη πως τα ονόματα αποτελούν συμβατικα σύμβολα, αυθαίρετα ως προς την ουσία και την οντότητα των σημαινομένων μπορεί να ισχύει μόνον για τις συμβατικές, σημειολογικές γλώσσες, όπου η λέξη αποτελεί «σύμβαση» και σίγουρα όχι για την ελληνική, η οποία είναι ίσως και η μοναδική εννοιολογική γλώσσα. Η ελληνική γλώσα έχει αυστηρή μαθηματική δομή, έχει μια απεριόριστη δυνατότητα λεξιπλασίας, ακρίβειας και κυριολεξίας. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί και να στηριχθεί μόνον στην παραδοχή πως τα ονόματα και οι ελληνικές λέξεις γενικά εκφράζουν συγκεκριμένες ιδιότητες και χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε ό,τι αναφέρονται και νοηματοδοτούν. Αυτό και μόνον θα αρκούσε να εγκαταλείψει κανείς την αναγωγή όλων των δυτικών γλωσσών στην κοινή Ινδο-Ευρωπαϊκή γλώσσα (ΙΕ), μια γλώσσα που δεν μιλήθηκε ποτέ γιατί ποτέ δεν υπήρξε λαός που να την μίλησε.

Πελασγοί

Γενάρχης των Πελασγών αναφέρεται ο Πελασγός, ο οποίος σύμφωνα με μια παράδοση ήταν ο πρώτος άνθρωπος που αναδύθηκε από την γη στην Αρκαδία και έγινε γενάρχης των ανθρώπων. Οι πελασγοί κατώκησαν την σημερινή Ελλάδα, τον Πόντο, την Μικρά  Ασία, και την Κύπρο. Ο Αθηναίος Αντικλείδης, Αλεξανδρινός ιστορικός, παραδίδει, κατά μαρτυρία του Στράβωνα (E κεφ.B), πως Πελασγοί υπό τον Λύδο τον Τυρρηνό μετανάστευσαν στην Ιταλία, που απετέλεσαν και στη συνέχεια το έθνος των Τυρρηνών ή Ετρούσκων. Η Ν. Ιταλία αποικήθηκε μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα από τους Οίνωτρο και Πευκέστιο από την Αρκαδία, γυιοί του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα[ii] ο δε Εύανδρος με την μητέρα του Λυκοστράτη από την Εύβοια πήγαν στους Λατίνους και μετέφεραν σε αυτούς το ευβοϊκό αλφάβητο, γνωστό σήμερα ως λατινικό αλφάβητο.

Οι πελασγοί με γεωγραφικό κέντρο την σημερινή Ελλάδα είχαν εξαπλωθεί βόρεια έως τον Δούναβη και τις ακτές της Μαύρης θάλασσας, δυτικά ως και τις βρεττανικές νήσους και την Ιρλανδία, ανατολικά ως και την Ινδία και τις δυτικές επαρχείες της Κίνας και νότια σε όλα τα μεσογειακά παράλια. Λαοί οπως Κέλτες, Γαλάτες, Ιβηρες, Ιλλυριοί, Κάρες, Λέλεγες, Λύκειοι, Φοίνικες, Χετταίοι, Σουμέριοι, Σόλυμοι, Φιλισταίοι κλπ. ήταν πελασγικά φύλλα που ανέπτυξαν και τον δικό τους ξεχωριστό πολιτισμό.

Αμερικανοί καθηγητές ανθρωπολογίας παλαιοντολογίας και ιστορίας τεκμηριώνουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες πήγαν παντού, όπως στην Ιαπωνία, Κίνα και στην Χιλή. Πολλοί διακεκριμένοι επιστήμονες, υποστηρίζουνε ότι οι Ίωνες κατέφτασαν στην Ιαπωνία το 7000 π.Χ. και χρησιμοποίησαν το νησί Χοκάιντο για ορμητήριο έφθασαν στο νησιωτικό σύμπλεγμα των νήσων Χαβάη. Οι τότε Ίωνες πρέπει να χωριστήκανε σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα κατευθύνθηκε προς βορρά. Αυτοί ήτανε οι Ίωνες – Βάκχιοι, ενώ η δεύτερη ομάδα κατευθύνθηκε προς νότο, αυτοί ονομαζότανε Ίωνες – Εκάτιοι. Οι Ίωνες Βάκχιοι μετονομάστηκαν σε Ιοναβάκχιο, που αργότερα με γλωσσολογικές παραφράσεις έγιναν οι σημερινοί Ναβάχο, ο πιο πολιτισμένος λαός Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής. Αντίθετα οι Ίωνες Εκάτιοι, μετονομαστήκανε με το πέρασμα των αιώνων σε Ίν[ωνες] +[Ε]κατεις, που με τη γλωσσολογική εξέλιξη έγιναν αργότερα οι Ίνκας, ο πιο πολιτισμένος λαός της Νοτίου Αμερικής. Ο διακεκριμένος παλαιοντολόγος και αεροναυπηγός καθηγητής του πανεπιστημίου του Michigan o Dr. Hugo Weaving, μπόρεσε τελευταία να αποκωδικοποιήσει την γραφή των κατοίκων της πόλης των Ίνκας Τιτουάνκο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μία ελληνική διάλεκτο, όπως οι Αιολικές διάλεκτοι των κατοίκων της Θεσσαλίας και της Μυτιλήνης.

Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα.

Στην Φθία  περί το 9.650 π.Χ. βασίλευε ο Δευκαλίων, γυιός του τιτάνα Προμηθέα  και της Κλυμμένης, ή Ησιόνης  ή Προνοίας  με [iii]την Πύρρα, κόρη του τιτάνα Επιμηθέα και της Πανδώρας

Kάποτε οι άνθρωποι είχαν γίνει τόσο κακοί, που ο Δίας αποφάσισε να τους εξαφανίσει με κατακλυσμό. Τότε ο Τιτάνας Προμηθέας, γυιός του Κρόνου και της Ρέας, συμβούλεψε το γιο του τον Δευκαλίωνα, να κατασκευάσει μια κιβωτό για να σωθεί. Ο Δευκαλίων κατασκεύασε την κιβωτό και έβαλε μέσα τα απαραίτητα εφόδια. Όταν άρχισε να βρέχει ασταμάτητα, κλείστηκε μέσα μαζί με τη γυναίκα του την Πύρρα, η οποία ήταν κόρη του Επιμηθέα (ο άλλος αδερφός του Προμηθέα) και της Πανδώρας. Ο Δίας έριξε πολλή βροχή χωρίς διακοπή. Το νερό γέμισε τα ποτάμια, αυτά φούσκωσαν, ξεχείλισαν και παρέσυραν ό,τι βρήκαν μπροστά τους, αγαθά και ψυχές. Οι πεδιάδες έγιναν λίμνες και οι πολιτείες βούλιαξαν και χάθηκαν κάτω από τα νερά. Στο τέλος μόνο μερικές βουνοκορφές φαίνονταν πάνω σε μια απέραντη θάλασσα. Η κιβωτός με τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα έπλεε πάνω στα νερά εννιά μερόνυχτα. Ύστερα κάθισε στη κορφή του Παρνασσού ή όπως άλλοι έλεγαν, στην Όθρη ή στον Άθω ή στη Δωδώνη. Όταν η βροχή επιτέλους σταμάτησε και τα νερά αποτραβήχτηκαν, ο Δευκαλίων και η Πύρρα βγήκαν από την κιβωτό, και αφού ξαναπάτησαν τη γη , χωρίς να έχουν πάθει τίποτα, έκαναν θυσία στο Δία να τον ευχαριστήσουν για τη σωτηρία τους. Ο Δίας δέχθηκε καλόκαρδα την προσφορά τους και έστειλε τον αγγελιοφόρο του Ερμή να τους πει να του ζητήσουν όποια χάρη θέλουν. Τότε ο Δευκαλίων και η Πύρρα ζήτησαν από το Δία ανθρώπους. Ο Δίας δεν αρνήθηκε και τους είπε: «Να ρίξετε τα οστά της μητέρας σας, πίσω σας». Ο Δευκαλίων και η Πύρρα και σύμφωνα με τις οδηγίες του Προμηθέα, προχωρούσαν, έπαιρναν πέτρες από τη μητέρα γη και τις έριχναν πίσω τους, χωρίς να γυρίσουν να κοιτάξουν. Όταν έπεφταν οι πέτρες του Δευκαλίωνα ή γη έβγαζε άντρες, όπου έπεφταν οι πέτρες της Πύρρας η γη έβγαζε γυναίκες. Έτσι έγινε ένας νέος λαός από τις πέτρες της γης (λάος = πέτρα), άσχετος με τους κατ' αυτό απογόνους του Δευκαλίωνα και της Πύρρας.

Κατά τον Λουκιανό «Έτσι έχει ο μύθος του Δευκαλίωνος. Αυτή η γενιά των ανθρώπων δεν είναι η πρώτη, αλλά της πρώτης εκείνης γενιάς οι άνθρωποι όλοι χάθηκαν, αυτοί δε γένος δεύτερο είναι του Δευκαλίωνος που το πλήθος της παντού αποίκησε. Περί δε εκείνων των (πρώτων) ανθρώπων αυτά μυθολογούνται, ότι μεγάλοι υβρισταί έγιναν και αθέμιτα έργα έπρατταν, ούτε όρκους τηρούσαν, ούτε ξένους φιλοξενούσαν, ούτε και ικέτες ανέχοντο, έτσι επήλθε σ’ αυτούς η μεγάλη συμφορά. Αυτή η ίδια η γη, πολύ ύδωρ ανέδυε, και βροχές μεγάλες έγιναν και οι ποταμοί τεραστίως διογκώθηκαν και η θάλασσα τόσο πολύ ανέβη, ώστε τα πάντα σκέπασε το νερό και έτσι χάθηκαν όλοι! Ο Δευκαλίων δε, ευσεβής και συνετός, μόνος των ανθρώπων απέμεινε για (να γεννήσει) την γενιά την δεύτερη. Η δε σωτηρία έτσι έγινε. Μεγάλη λάρνακα (κιβωτό) αυτός είχε και σ’ αυτήν επιβίβασε παιδιά και γυναίκες. Κατέφθασαν δε και επιβιβάσθηκαν (στην κιβωτό επίσης) και χοίροι και ίπποι και λέοντες κατά γένη και όφεις και ακόμα όλα όσα την γη μοιράζονται, πάντα κατά ζεύγη. Ο δε (Δευκαλίων) τα δέχθηκε όλα, γιατί μεταξύ τους δεν εβλάπτοντο, διότι εκ Διός φιλία έγινε μεταξύ τους και σε μια λάρνακα πάντες έπλευσαν όσο το ύδωρ επικρατούσε. Αυτά ιστορούν οι Έλληνες περί Δευκαλίωνος» Λουκιανός «περί της συρίης θεού» 12.3

Το όνομα «Δευκαλίων" φανερώνει τον κάλλιστο άνδρα του Διός, ενώ το όνομα Πύρρα, φανερώνει το πύρινο ηλιακό σπέρμα, τον νέο γόνο που θα φιλοξενήσει στα σπλάχνα της η πρώτη γυναίκα δια να επέλθουν τα νέα ελληνικά φύλλα.

Από τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα γεννήθηκαν ο 'Έλλην, 9.500 χρόνια π.Χ., ο Αμφικτύων, η Πρωτογένια, η Μελανθώ, η Πανδώρα η νεώτερη και η Θυία.

Από τον Έλληνα και την νύμφη Ορσηίδα γεννήθηκε ο Δώρος, ο Ξούθος και ο Αίολος[iv]. Ο Έλλην μοίρασε την χώρα στους τρεις γυιούς του.

Ο Ξούθος πήρε την Πελοπόννησο και από την Κρέουσα την κόρη του Ερεχθέα, γέννησε τον Αχαιό και τον Ίωνα, από τους οποίους ονομάζονται οι Αχαιοί και οι Ίωνες.

Ο Δώρος δε πήρε την χώρα πέραν από την Πελοπόννησο, από τον εαυτόν τον ονόμασε τους κατοίκους Δωριείς[v],

ο δε Αίολος πήρε τους τόπους γύρω από την Θεσσαλία και τους κατοίκους ονόμασε Αιολείς. (Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 1, 49, 1 )

Από τον Δία και την Πανδώρα την νεότερη, κόρη του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, γεννήθηκε ο Γραικός,

 Από τον Δία και την Θυία, κόρη του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, γεννήθηκαν ο Μακεδόνας και ο Μάγνητας.

Οι Δωριείς κατώκησαν την Ηπειρο, Μακεδονία και Θράκη την Δυτική Στερεά Ελλάδα και από την Ηλεία περάσανε στην Λακωνία και από την Λακωνία στην Κρήτη, γεγονός που καταδεικνύει πως η Μινωϊκή γλώσσα αποτελεί ουσιαστική δωρική διαλεκτο. Από την Κρήτη περάσανε και εποίκισαν και την Κύπρο.

Πρωτοπελασγική ή ελληνοπελασγική γλώσσα

Διάδοχοι διάλεκτοι της πελασγικής γλώσσας:  Δωρική, Αιολική, Ιωνική και Αττική διάλεκτος. Ο Ιάμβλιχος στο «Περί Πυθαγορικού βίου»[vi] αναφέρει: «Απ’ ολες τις ιστορικές αναφορές η Δωρική είναι η παλαιότερη από τις διαλέκτους. Υστερα από αυτήν  έρχεται η Αιολική, που έλαβε το όνομά της από τον Αίολο, τρίτη η Αττική , που πήρε το όνομά της από την Ατθίδα την κόρη του Κραναού και τέταρτη η Ιωνική, που λέγεται έτσι από τον Ίωνα, τον γυιό του Ξούθου και της Κρέουσας, κόρη του Ερεχθέα. (Ο Ξούθος ήταν βασιλιάς των Αθηνών)  Η Ιωνική διάλεκτος είναι τρεις γεννές μετά την Δωρική, όπως αποφαίνονται οι περισσότεροι από τους ιστορικούς». 

Ο Ιωνας πήγε από την Πελασγιώτιδα - Περιοχή της αρχαίας Θεσσαλίας στα νότια του κάτω ρου του Πηνειού έως τον Παγασητικό κόλπο (κόλπος αρχαίων Παγασών), στα δυτικά της αρχαίας Μαγνησίας και στα βόρεια της Αχαΐας Φθιώτιδος - στην Αιγειάλεια (Πελοπόννησος). Εκεί είναι η πρώτη Ιωνία. Η Δεύτερη Ιωνία είναι στην Αττική και η τριτη στην Μικρά Ασία.  Στην Μικρά Ασία είχε πάει πολύ πριν η αργεία Ηώ και είχε κάνει εκεί αποικίες και στην Β. Αφρική.

Ο Ορφέας, ο παλαιότερος εκ των ποιητών χρησιμοποιούσε την Δωρική διάλεκτο.  Ο Ορφέας γεννήθηκε στην Πίμπλεια της Πιερίας,  Ο δε Ομηρος έγραψε τα έπη στην ιωνική διάλεκτο.

Παρακλάδι της ιωνικής είναι η αττική διάλεκτος, η οποία παρά τη σαφή ιωνική καταγωγή της εμφανίζει αρκετές ιδιαιτερότητες που της προσδίδουν ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα στα πλαίσια της ιωνικής ομάδας.

Η ιωνική των Κυκλάδων («κεντρική» ιωνική) πλησιάζει περισσότερο τη μικρασιατική («ανατολική») ιωνική, ενώ η ιωνική της Εύβοιας («δυτική» ιωνική) πλησιάζει περισσότερο την αττική διάλεκτο.



[i]Πλάτων-Κρατύλος: 383 α, 384α-β,

 

[ii]Διονύσιος ο Αλικαρνασεύς, Βιβλίο 1, κεφάλαιο 11, παρ. 2. «...ὁ μὲν δὴ χρόνος, ἐν ᾧ τὴν ἀποικίαν ἔστειλαν Ἕλληνες εἰς Ἰταλίαν, οὗτος ἦν. ἀπανέστη δὲ τῆς Ἑλλάδος Οἴνωτρος οὐκ ἀρκούμενος τῇ μοίρᾳ· δύο γὰρ καὶ εἴκοσι παίδων Λυκάονι γενομένων εἰς τοσούτους ἔδει κλήρους νεμηθῆναι τὴν Ἀρκάδων χώραν. ταύτης μὲν δὴ τῆς αἰτίας ἕνεκα Πελοπόννησον Οἴνωτρος ἐκλιπὼν καὶ κατασκευασάμενος ναυτικὸν διαίρει τὸν Ἰόνιον [πόντον] καὶ σὺν αὐτῷ Πευκέτιος τῶν ἀδελφῶν εἷς. εἵποντο δὲ αὐτοῖς τοῦ τε οἰκείου λαοῦ συχνοί, πολυάνθρωπον γὰρ δὴ τὸ ἔθνος τοῦτο λέγεται κατ' ἀρχὰς γενέσθαι, καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ὅσοι χώραν εἶχον ἐλάττω τῆς ἱκανῆς. Πευκέτιος μὲν οὖν, ἔνθα τὸ πρῶτον ὡρμίσαντο τῆς Ἰταλίας, ὑπὲρ ἄκρας Ἰαπυγίας ἐκβιβάσας τὸν λεὼν αὐτοῦ καθιδρύεται, καὶ ἀπ' αὐτοῦ οἱ περὶ ταῦτα τὰ χωρία οἰκοῦντες Πευκέτιοι ἐκλήθησαν. Οἴνωτρος δὲ τὴν πλείω τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἀγόμενος εἰς τὸν ἕτερον ἀφικνεῖται κόλπον τὸν ἀπὸ τῶν ἑσπερίων μερῶν παρὰ τὴν Ἰταλίαν ἀναχεόμενον, ὃς τότε μὲν Αὐσόνιος ἐπὶ τῶν προσοικούντων Αὐσόνων ἐλέγετο, ἐπεὶ δὲ Τυρρηνοὶ θαλασσοκράτορες ἐγένοντο, μετέλαβεν ἣν ἔχει νῦν προσηγορίαν.»

[iii]Acusilaus Hist., Fragmenta Volume-Jacobyʹ-F 1a,2,F, fragment 34, line 1    οd. κ 2: Δευκαλίων, ἐφ' οὗ ὁ κατακλυσμὸς γέγονε, Προμηθέως μὲν ἦν υἱός, μητρὸς δέ, ὡς <οἱ> πλεῖστοι λέγουσι, Κλυμένης· ὡς δὲ Ἡσίοδος (F 3) Προνόης· ὡς δὲ Ἀκουσίλαος Ἡσιόνης τῆς Ὠκεανοῦ καὶ Προμηθέως

 

[iv]Hesiodus Epic., Fragmenta Fragment 9, line 2 p. 42 (II. 947. 24 Lentz) Ἕλληνος δ' ἐγένοντο φιλοπτολέμου βασιλῆος Δῶρός τε Ξοῦθός τε καὶ Αἴολος ἱππιοχάρμης

 

[v]Pseudo-Scymnus Geogr., Ad Nicomedem regem, vv. 1-980 (sub titulo Orbis descriptio) Line 585
Ἑξῆς δὲ τούτων Δωριεῖς μικρὰς πόλεις, Ἐρινεὸν Βοιόντε καὶ Κυτίνιον, ἀρχαιοτάτας ἔχουσι Πίνδοντ' ἐχομένην,
ἃς  Δῶρος Ἕλληνος γενόμενος ᾤκισεν·τούτων δ' ἄποικοι πάντες εἰσὶ Δωριεῖς.

 

[vi]Ιάμβλιχος «Περί του Πυθαγορικού βίου»  κεφάλαιο 34, παράγραφος 244 «...ὁμολογούμενον δὲδι' ἑκατέρας τῶν ἱστοριῶν συνάγεσθαι τὸ πρεσβυτάτην εἶναι τῶν διαλέκτων τὴν Δωρίδα, μετὰ δὲ ταύτην γενέσθαι τὴν Αἰολίδα, λαχοῦσαν ἀπὸ Αἰόλου τοὔνομα, τρίτην δὲ τὴν᾿Ατθίδα, κληθεῖσαν ἀπὸ᾿Ατθίδος τῆς Κραναοῦ, τετάρτην δὲ τὴν᾿Ιάδα, λεγομένην ἀπὸ ῎Ιωνος τοῦ Ξούθου καὶ Κρεούσης τῆς᾿Ερεχθέως, τεθειμένην δὲ τρισὶ γενεαῖς ὕστερον τῶν πρότερον κατὰ Θρᾷκας καὶ τὴν᾿Ωρειθυίας ἁρπαγήν, ὡς οἱ πλείους τῶν ἱστορικῶν ἀποφαίνουσι. κεχρῆσθαι δὲ τῇ Δωρικῇ διαλέκτῳ καὶ τὸν Ορφέα, πρεσβύτατον ὄντα τῶν ποιητῶν.»

 

 

Γιάννης Μότσης

 

  • br4.jpg
  • IMG_20160302_101612-1.jpg
  • AthanasiosPapazikos.jpg
  • panagio.png
  • elpapaz0012.jpg
  • epapaz0001.jpg
  • ia-14.jpg
  • elpapaz0025.jpg
  • elpapaz0010.jpg
  • IMG_20160302_095645.jpg
  • ia-17.jpg
  • IMG_20160302_095848.jpg
  • foto-motsis.jpg
  • elpapaz0016.jpg
  • v-karra1.jpg
  • br5.jpg
  • g3.jpg
  • d-tsouras.jpg
  • IMG_20160302_095625-1.jpg
  • ia-6.jpg
  • epapaz0006.jpg
  • epapaz0009.jpg
  • br3.jpg
  • br2.jpg
  • imerolog0008.jpg
  • sto_scholeio.jpg
  • elpapaz0011.jpg
  • imerolog0004.jpg
  • ia-19.jpg
  • br1.jpg
  • epapaz0012.jpg
  • nasios-f-motsis.jpg
  • epapaz0002.jpg
  • ia-4.jpg
  • IMG_20160302_190729.jpg
  • ia-12.jpg
  • elpapaz0028.jpg
  • fkitsios.png
  • imer0004.jpg
  • epapaz0004.jpg
  • imerolog0003.jpg
  • elpapaz0020.jpg
  • elpapaz0024.jpg
  • elpapaz0027.jpg
  • ia-15.jpg
  • imer0001.jpg
  • zotiko0020.jpg
  • elpapaz0015.jpg
  • elpapaz0014.jpg
  • ia-23.jpg
  • imerolog0002.jpg
  • v-karra.jpg
  • epapaz0010.jpg
  • ia-8.jpg
  • elpapaz0007.jpg
  • elpapaz0005.jpg
  • l-tsantilas.jpg
  • elpapaz0029.jpg
  • g20.jpg
  • e-themeli.jpg
  • ia-7.jpg
  • zeygos.png
  • elpapaz0006.jpg
  • zotiko0032.jpg
  • elpapaz0018.jpg
  • elpapaz0026.jpg
  • l-karra.jpg
  • athkarras.png
  • elpapaz0019.jpg
  • IMG_20160302_100239_1.jpg
  • zotiko0017.jpg
  • im1.jpg
  • elpapaz0001.jpg
  • epapaz0011.jpg
  • ia-18.jpg
  • im2.jpg
  • ia-13.jpg
  • imerolog0001.jpg
  • ia-10.jpg
  • f-ntagas.jpg
  • P1000655.JPG
  • photomotis.jpg
  • epapaz0005.jpg
  • imerolog0005.jpg
  • epapaz0007.jpg
  • elpapaz0004.jpg
  • zotiko0015.jpg
  • ia-11.jpg
  • g16.jpg
  • ia-21.jpg
  • elpapaz0013.jpg
  • ia-5.jpg
  • elpapaz0030.jpg
  • ia-20.jpg
  • 22-6-1951.jpg
  • metaxadia.jpg
  • ia-3.jpg
  • epapaz0003.jpg
  • imerolog0006.jpg
  • elpapaz0023.jpg
  • ia-9.jpg
  • ia-24.jpg
  • elpapaz0021.jpg
  • m-micha.jpg
  • IMG_20160302_095919.jpg
  • imer0003.jpg
  • elpapaz0017.jpg
  • imerolog0007.jpg
  • ia-22.jpg
  • ia-2.jpg
  • ia-1.jpg
  • elpapaz0031.jpg
  • imer0002.jpg
  • elpapaz0002.jpg
  • br6.jpg
  • elpapaz0022.jpg
  • ia-16.jpg
  • gamos-e-tzima.jpg
  • IMG_20160302_095813.jpg
  • IMG_20160302_100120.jpg

Πρόσφατες αναρτήσεις

  • Δεν υπάρχουν δημοσιεύσεις προς εμφάνιση

Αναζήτηση Videos

Πρόσφατα Videos

Η μάχη των Σουλιωτών στη Βρυτζάχα - Ζωτικό Ιωαννίνων - Εκδήλωση 2017

Category: Αφιερώματα

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 23/10/2016, η "Γιορτή Τσίπουρου" στη...

Category: Λάκκα Σούλι

Η μάχη της Βρυτζάχας - 2017