Ψυχή μου κουρελού

της Βασιλική Β. Μίχα

Από υφάντρα Αρχόντισσα 
-στον κόσμο όταν βγήκα-
μου δώθηκε ως προίκα 
χρυσόδετο χαλί...
Ωδή , σονέτο , ποίηση..
τ' αρώματά του ήχοι ,
τα όνειρά του στίχοι 
σε κάθε του ραφή.

Τα πάνω και τα κάτω μου
ανώδυνα ή μη
σε κόμπους αναδίπλωνε 
το σένιο μου χαλί.

Επάνω του βανδάλισαν 
Αντίνοοι , Βαρβάροι,
Αγαρηνοί κουρσάροι ,
Άρπυιες και αγύρτες .
Τα χρώματα και τους ρυθμούς 
ο χρόνος τα αλλάζει ...
σαν κουρελού πια μοιάζει
με καλυμμένες τρύπες .

Τα πάνω και τα κάτω μου 
-αμνού αμαρτωλού-
τα φύλαξες στα άδυτα 
ψυχή μου κουρελού..!