Αδελφότητα Ζωτικιωτών Αθήνας
Σύλλογος  Ζωτικιωτών "Η Βρυτζάχα"
Η ιστοσελίδα δημιουργήθηκε και συντηρείται από την Αδελφότητα Ζωτικιωτών Αθήνας

Αρχείο φωτογραφιών

Σύνδεση χρήστη

Επισκέψεις

6980772
ΣήμεραΣήμερα63
ΧθεςΧθες514
Τρέχουσα εβδομάδαΤρέχουσα εβδομάδα2440
Τρέχων μήναςΤρέχων μήνας2997
Γεν. ΣύνολοΓεν. Σύνολο6980772

Το κριάρι

Ηταν φορές που γυρνώντας με τον Φώτη απ’ το σχολειό περνούσαμε απ’ το σπίτι της παπαδιάς, της Παπαγρηγόραινας, παίρναμε τα παγούρια της, και τρέχαμε στην βρύση να τα γεμίσουμε φρέσκο νερό, να γεμίσουμε και την βαρέλα - την συμπαθούσαμε πολύ την καλή γριούλα - κι όταν τελειώναμε περνούσαμε απ’ τον Αϊ Γιάννη να βρούμε τον μπάρμπα Κωνσταντή. Ετοίμαζε τότε για μας δυο κάπες για τον χειμώνα κι είμασταν όλο χαρές και περιέργεια για την εξέλιξη της κάθε κάπας. Ένα μέρος απ’ το βιλάρι το ‘χα ο ίδιος υφάνει στον αργαλειό μας.

Θα κάνουν και στους δυό σας, οι κάπες, μας έλεγε. Μα πώς γίνεται αυτό μπάρμπα Κωνσταντή του ΄λεγα. Εγώ είμαι δέκα πόντους ψηλότερος απ’ τον Φώτη, εγώ ένα μέτρο κι Φώτης ενενήντα πόντους. Εμένα θα μού ‘ ρχεται κοντή ή του Φώτη θα σβαρίζεται.
Γελούσε ο μπάρμπα Κωνσταντής και μας έλεγε. Τι σας νοιάζει εσάς, θα δείτε, άντε ένας σας να γυρίσει λίγο το πρόβατα, τα μαθητούδια έχουν χαλάσει την ποριά εκεί στου Τόρα και θα φάει το κοπάδι το καλαμπόκι σας.
Τρέχαμε κι οι δυό ποιος να πρωτοφτάσει να γυρίσει το κοπάδι, μόνο που εκεί πρώτο-πρώτο βλέπαμε το μεγάλο κριάρι έτοιμο να μας επιτεθεί. Αμέσως στροφή και καταφύγιο, ένας στη μικρή γκορτσούλα στη μέση του κάτω χωραφιού κι ο άλλος στην πρώτη ζελενιά που ΄βρισκε μπροστά του. Το κριάρι σταματούσε και γυρνούσε πίσω. Κατεβαίναμε κι εμείς απ’ τα καταφύγιά μας για να αποτελειώσουμε την δουλειά. Κι αυτό μπορεί να ΄γινε δυο και τρεις  φορές. Τότε μας λέει ο μπάρμπα Κωσταντής. Οσο τα κριάρι γροικά πως το φοβάστε, τόσο θα σας κυνηγάει.
Πήραμε κι εμείς την απόφαση να αντιμετωπίσουμε το θεριό. Αγριέψαμε όσο μπορούσαμε και κοίτα να δεις, το κριάρι μας φοβήθηκε, έσκαψε λίγο το χώμα, πήρε στροφή και ακολούθησε τ’ άλλα πρόβατα προς το ξωκκλήσι. Είχαμε νικήσει. Μόνο που το κόλπο αυτό δεν πιάνει πάντα και το ‘μαθα αυτό μ’  άγαρμπο τρόπο, καθώς θέλησα να κάνω τον νταή στο κριάρι του συμπέθερου Λάμπρου Θεμελή και βρέθηκα κάτω απ’ το πεζούλι, αφού και σήμερα όταν το θυμάμαι τρίβω ασυναίσθητα τον πισινό μου ν΄απαλύνω λίγο τον πόνο.

Ι. Μότσης

Οι γειτονιές μας

 

Πρόσφατες αναρτήσεις

Αναζήτηση Videos

Πρόσφατα Videos

Τα τσίπουρα στο Ζωτικό. Από Φώτης Μότσης

Category: Αφιερώματα

Εκδήλωση για τη μάχη στη Βρυτζάχα 2018

Category: Σούλι

Κοπή πίτας 2019 του Συλλόγου "Η ΒΡΥΤΖΑΧΑ" στο Ζωτικό

Παρουσίαση του βιβλίου του Δ.Μίχα "Η Ιστορία της Λιβίκιστας στην Οθωμανική περίοδο"