| πρώτη γραφή |
|
|
|
|
Στέρφα τά χρόνια
Καί δέν ἐγκυμονεῖ ὁ καιρός καλό καί καλοσύνη
παρά μονάχα μαῦρα ἄτια νά κροτοῦν μέ τίς ὁπλές τους ἀσφαλισμένες τράπεζες καί θύρες Φωτιά πετοῦν οἱ καβαλάρηδές τους
καῖνε τῆς σκέψης μας τά δάση
Τά μονοπάτια ἐκεῖνα ἀνοίγουν πού θά τούς ὁδηγήσουν στό βουβό τό χτυποκάρδι μας στό δάκρυ
Δίχως τό ἔλεος βατεύουν τίς καρυάτιδες τήν ἄσπρη πέτρα ὁ ἀχός
τήν κάνει μαύρη τήν ἄσπρη σκέψη μελανή
Ἀνακουφίζονται στά μέγαρα τῆς μουσικῆς σκιές ἐπάνω ἀπό βαρβάτα σκέλια
μαῦρες ἀνατριχίλες στόν ἀέρα νά κόβουν ὥς τά πέεερα κάθε ἀνάσα Δοξάρι ἡ ἀλογότριχά τους
στό χέρι βλοσυροῦ θεοῦ
τέμνει στό δυό τά σύμπαντα καί τά βιολιά κινεῖ
ὅσα τίς ἄσπρες ἅμαξες μαυλίζουν αὐτές πού ἦσαν μάρμαρο καί γένονται νερό καί τρέχουν πλέον κρίκ κράκ κρίκ κράκ ἀπάνω στό πλακόστρωτό τοῦ κάτω κόσμου ἀνηφορίζοντας Πανμήκη πέη ἀλογίσια διασχίζουνε τῆς γῆς τά ἔγκατα λάβρα σωθικά Ἀττίλες Χᾶν Ἀδόλφους
Σέρνουν τήν ἱστορία ἀπ’ τό πηγάδι ἔξω ἀπ΄ τόν λαιμό Τή βία ἀναπαριστοῦν μέ τίς σταυροφορίες τούς παμφάγους σκώληκες
στά θεατράκια τῆς κάθε μιᾶς ὁδοῦ τοῦ καθενός Φωκίωνος Νοικοκυρές φοράδες ὑφαίνουν ὁλωνῶν ζουρλομανδύα Φοράδες ἄτια πολιτικοί πολιτικές ἐτοῦτο θά ΄χει τό ρυάκι νά τό πεῖ |
Προσφορές για το σχολειό μας
Ολοι εμείς, καμωμένοι από ζωτικιώτικο πείσμα, ζυμωμένοι απ’ την ανάσα, το χνώτο του δικού μας σχολειού, θα κρατήσουμε όρθιο αυτό που μας κρατά αντάμα σε λύπες και χαρές, σε χορούς και γιορτάσια. Θέλουμε και μπορούμε όλοι εμείς να ξαναφέρουμε το χαμόγελο στο σχολειό μας, να επουλώσουμε τις ρυτίδες που άνοιξαν πάνω του οι σεισμοί και ο χρόνος.
Θέλουμε και μπορούμε να κάνουμε το σχολειό μας το δικό μας αλλά και των παιδιών μας το συναπάντημα, προσφέροντας καθένας το μερίδιο στην αγάπη του.







![]() | Σήμερα | 26 |
![]() | Χθες | 650 |
![]() | Αυτή την εβδομάδα | 676 |
![]() | Τελευταία εβδομάδα | 4197 |
![]() | Αυτόν τον μήνα | 10191 |
![]() | Περασμένο μήνα | 43516 |
![]() | Από δημιουργίας σελίδας; | 1024271 |