• Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
  • default color
  • blue color
  • purple color
  • yellow color
  • grey color
πέντε κουβέντες σε ποιητική παρουσίαση PDF Εκτύπωση E-mail
ΓΙΑΝΝΗ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ για τον ΦωτοΜότση


Το μεγαλείο των ερωτικών στιγμών, ο πόνος του χωρισμού και η προδοσία της φιλίας, στοιχειώνουν μέσα στα ποιήματα του Φώτη Μότση , που περιέχει η συλλογή «Ο ΙΟΥΔΑΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ».
«Α!
η μορφή σου πάλι/ εσύ με το ίδιο πρόσωπο!
και φως/ και φως/ τη νύχτα
ψίθυρος
μοναδικό σημάδι του θεού
Είσαι»

Ο έρωτας, αδυσώπητος, σαν «μαχαιριά στα πλευρά ενός κόκκινου μήλου» και το όνειρο «μονοπάτι που το δαβαίνουν λύκοι αγριεμένοι».
Ο έρωτας που είναι σώμα και ευαγγέλιο:

«Φτωχός στα σύμφωνα
από φωνήεντα
πλημμύρισα αυγή
Όρθια βουή το σώμα σου
Πλάγιος δεύτερος»

Δεν μπορεί, κρίμα, να ‘ναι αιώνιος. Είναι, ναι, η ανάσα που επωάζει τα ποιήματα και όταν τη στερηθείς, ξεπετιέται σκοτωμένο αίμα -και το κόκκινο γίνεται σκούρο βαθύ, σχεδόν μαύρο.

« Πριν μου στερήσεις την ανάσα
κλέφτρα
επώαζα ποήματα
τώρα μαζεύω σκοτωμένο αίμα
κόρη»

Ο Ιούδας της νύχτας παραμονεύει:

«τώρα που ανιχνεύομαι
στον άργιλο/ τώρα
παράδωσε με
στον νυχτερινό Ιούδα
του πόθου σου
ημερωμένο»

Κι όταν το σώμα του έρωτα φεύγει, έρχεται η επίκληση:

«Σαν φεύγεις
μη λησμονήσεις να μου αφήσεις
ένα ζευγάρι ήχους απ’ το σώμα σου
για να περνώ την ερημία μου
Άσε μου κι έναν λόγο
Να διψώ
Να ζήσω»

Όλα τελειώνουν κάποια στιγμή:

«Όλα τελειώνουν με απορία
Πού είναι/ πού να στεγνώνει
η υγρή της μέρα
Ποια θλιβερή βροχή να σβήνει
Στη νυχτερινή της πυρκαγιά
Ποιο σώμα γυάλινο κρατάει την ψυχούλα της ειρκτή
Ποιες είναι οι λέξεις που αναγνωρίζουν τον λυγμό της
τώρα»

Και πολλές φορές είναι το σφυρί της φιλίας που φέρνει την πίκρα:

«Ένα ζευγάρι ρόδια στο ανώφλι σου
ο έρωτάς μας
κι ένας πρωτόγονος βράχος η καρδιά μου.
Στο πλάι, της φιλίας το σφυρί που τον εράγισε.»
Αλλά, τα όνειρα είναι για να πεθαίνουν και να γεννιούνται καινούργια:
«Τα όνειρα σε μνημονεύουν όλο και πιο αραιά»

Στίχοι ρωμαλέοι, χωρίς περιττές φιοριτούρες. Καίριοι. Ριγμένοι σαν Ηπειρώτικα λιθάρια, ντυμένοι με το ηπειρώτικο παράπονο. Σαν τα καρφιά που πετάλωνε ο Ρόβας τ’ άλογό του.

Ο Φώτης Μότσης είναι ποιητής, απόγονος των ποιητών της «σκοτεινής Ελλάδας», που βόσκει, όμως, τα γελάδια του στις παραλίες της «άλλης της Ελλάδας», και όταν οι πληγές του αιμορραγούν, τις ξεπλένει με την αρμύρα -τις στεγνώνει στα βράχια που κατακαίει ο ήλιος. Τα κάνει πυρκαγιά.
 

Σαν σήμερα



Προσφορές για το σχολειό μας

Ολοι εμείς,  καμωμένοι από ζωτικιώτικο πείσμα, ζυμωμένοι απ’ την ανάσα, το χνώτο του δικού μας σχολειού, θα κρατήσουμε όρθιο αυτό που μας κρατά αντάμα σε λύπες και χαρές, σε χορούς και γιορτάσια. Θέλουμε και μπορούμε όλοι εμείς να ξαναφέρουμε το χαμόγελο στο σχολειό μας, να επουλώσουμε τις ρυτίδες που άνοιξαν πάνω του οι σεισμοί και ο χρόνος.
Θέλουμε και μπορούμε να κάνουμε το σχολειό μας το δικό μας αλλά και των παιδιών μας το συναπάντημα, προσφέροντας καθένας το μερίδιο στην αγάπη του.

Πατήστε για την συμπλήρωση της φόρμας προσφοράς

 Πατήστε εδώ για να δείτε τον καταλογο προσφορών

Γιορτάζουν:



Επισκέψεις

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα26
mod_vvisit_counterΧθες650
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα676
mod_vvisit_counterΤελευταία εβδομάδα4197
mod_vvisit_counterΑυτόν τον μήνα10191
mod_vvisit_counterΠερασμένο μήνα43516
mod_vvisit_counterΑπό δημιουργίας σελίδας;1024271

Η IP σας:: 38.107.179.231
Σήμερα: Μαϊ 20, 2012
Εχουμε 6 επισκέπτεςs και no μέλος(η)s σε σύνδεση
Σύνολο μελών : 99
Τελευτ. εγγραφέν μέλος : CarlIrorryTom
Μέλη σε σύνδεση : 0
Νέα μέλη σήμερα : 0 Εγγραφές
Νέα μέλη αυτήν την εβδομάδα : 1 Εγγραφές
Νέα μέλη αυτόν τον μήνα : 1 Εγγραφές

Μουσική υπόκρουση


sound by jbgmusic

Αναγνώσεις

Αμαρυλλίδος και Ιππεάστρου

του Φώτη Μότση

Ι. ΔΑΜΥΣ
α΄

Ο έρωτάς μας άγρια αυλακιά
στα όνειρα
Άσπρες βαρκούλες φορτωμένες λύκους
Ήλιος και ξενιτιά μαζί
Και ασημένιες λάμες στον αέρα


Ο έρωτάς μας δρόμος με έξαλλους τρελούς
Και με ογδόντα μαχαιριών τα στόματα

Μην μου τρομάζεις ακριβή
Στις λάμες όλες κρεμασμένο το φιλί
Και πια δεν σφάζουν
Σφάζονται τα μαχαίρια όλα

β΄

Μέσα σε τέτοιο πανηγύρι
μόνο σαν κλέφτης μπορώ να σε γυρέψω
να κλέψω άνοιξη απ΄ το σώμα σου
να σφίξω τη βροχή στη χούφτα μου
να πιώ τον ήλιο όλο
ώς το φάντασμά σου

Αχ, γίνε η νεράιδα
Μοίρασε τα καλούδια εσύ
Και με το πρώτο φως
γύρνα στον τόπο των αγγέλων

Αρχείο φωτογραφιών

pan7
Image Detail

Image On This Sunday